Yazmadığım, yazamadığım ve sonra da yazmayı unuttuğum için özür dileyerek başlayayım yazıma.
Geçen yılın kaldığımız yerden sonraki kısmını özetlemeli ilk önce.
Gezi haftasından sonra derslere yoğunlaşmaya başladık. Finaller yaklaşmıştı ve her geçen gün daha da yaklaşıyordu. Ben de iki IB dersimi geçen yıl bitirdiğim için çoğu first yeardean daha çok çalışıyordum. Çoğu first year da neredeyse belki de eşit düzeyde önemli olan final sınavlarına çalışıyordu. Daha çok akademik odaklı geçtiğini söyleyebileceğim bir ayın sonunda büyük gün geldi çattı.
MEZUNİYET
Second yearlar mezuniyet için heyecanlı ve biraz da buruktular. Bizlerse onlarla geçireceğimiz son gün olduğu için buruktuk.Herkes giyindi, süslendi ve bir aydır sınav salonu olarak kullanmış olduğumuz çok amaçlı salona gittik. Second yearlarımızın tek tek mezuniyet belgelerini almasını izledikten sonra son fotoğraflarıızı çekildik.
Bİr yıl bitmişti ve arkamızda kalmaya hazırlanıyordu.
Ertesi sabah pek çok kişiyle vedalaştım. Bİr kısmıyla ağustosta görüşmek üzere ayrıldık. Bir kısmıyla bir daha görüşmek umutlarıyla ayrıldık. Bir kısmıyla ise bir daha görüşmeyeceğimizi bilerek elveda dedik. Bir sayfa tammaen kapandı. Otobüse doluşup yolumuza koyulduk. Biraz buruk biraz da yılı bitirmiş olmanın rahatlığı vardı üzerimizde.
Havaalanındaki uzun saatlerin ardından evlerimize dağıldık, birer birer ve yavaş yavaş.
Aradan iki buçuk ay geçti ve yine aynı yerdeyiz. Hep birlikte.Geçen sene bugünlerde yeni tanıştığımız kampüse döndük. Evimizden kişiler eksildi. İçimizde bir burukluk, kampüsde bir boşluk var.
Biliyoruz ki önümüzdeki haftasonu bu boşluk yok olacak, burukluk azalacak.
First yearlarımız gelmeye başlayacak.
Biz de şimdi onlar için hazırlıklar yapıyoruz.Dört gözle evimize gelmelerini bekliyoruz.
Bİr yıl bitmişti ve arkamızda kalmaya hazırlanıyordu.
Ertesi sabah pek çok kişiyle vedalaştım. Bİr kısmıyla ağustosta görüşmek üzere ayrıldık. Bir kısmıyla bir daha görüşmek umutlarıyla ayrıldık. Bir kısmıyla ise bir daha görüşmeyeceğimizi bilerek elveda dedik. Bir sayfa tammaen kapandı. Otobüse doluşup yolumuza koyulduk. Biraz buruk biraz da yılı bitirmiş olmanın rahatlığı vardı üzerimizde.
Havaalanındaki uzun saatlerin ardından evlerimize dağıldık, birer birer ve yavaş yavaş.
Aradan iki buçuk ay geçti ve yine aynı yerdeyiz. Hep birlikte.Geçen sene bugünlerde yeni tanıştığımız kampüse döndük. Evimizden kişiler eksildi. İçimizde bir burukluk, kampüsde bir boşluk var.
Biliyoruz ki önümüzdeki haftasonu bu boşluk yok olacak, burukluk azalacak.
First yearlarımız gelmeye başlayacak.
Biz de şimdi onlar için hazırlıklar yapıyoruz.Dört gözle evimize gelmelerini bekliyoruz.
